Omawiając wszystkie elementy płyty gramofonowej nie sposób nie wspomnieć o niewidocznych prawie napisach, wyrytych pomiędzy powierzchnią zapisu a etykietą. Są to najczęściej symbole cyfrowe oznaczające kolejny numer matrycy, czasami ostatnie dwie cyfry są końcówką roku, w którym płyta została wyprodukowana (bardzo ważna informacja), czasami właśnie tam wyciśnięty jest kraj produkcji.
Oprócz parametrów dotyczących geometrii istotne są również wymagania jakościowe. I tak, odchylenie środka otworu od środka płyty nie może być większe niż 0,2 mm, w przeciwnym wypadku łatwo można zauważyć tak zwane pływanie dźwięku. To samo zjawisko występuje jeżeli powierzchnia jest pofalowana i szczególnie dokuczliwe jest przy dużych średnicach płyt. Na specjalnych urządzeniach pomiarowych dokonuje się pomiarów szumów własnych płyty, które w dużej mierze zależą od jakości materiału, stopnia zużycia matryc i sposobu produkcji. Od szumów własnych zależy także dynamika płyty, to znaczy mierzony w decybelach odstęp między najcichszym i najgłośniejszym nagranym dźwiękiem. Nię jest ona niestety zbyt duża gdyż siła z jaką nagrywa się najsłabsze dźwięki musi być jednak większa od siły szumów własnych płyty. Stąd średnio dla płyt długogrających dynamika nie przekracza 40 dB (dla singli i disco-disców wynosi więcej) zaś dynamika orkiestry symfonicznej, słuchanej „na żywo" wynosi 65- 75 dB.
kosze push | łożyska kulkowe | kwiaty sztuczne
|