Ostateczną wersję nagrania kształtuje się z otrzymanych w ten sposób kilkunastu zapisów. Na podobnej konsolecie można włączyć odpowiednie ścieżki, ustalać proporcje brzmienia poszczególnych instrumentów i ich barwę, dodawać pogłos, czy wreszcie próbować różnych wersji nagrania. Można więc nie męcząc artystów, układać różne wersje utworów i wybrać tę, która zdaniem reżysera i producenta nagrania będzie najlepsza. Wielośladowy magnetofon szesnasto-kanałowy posiadają także „Polskie Nagrania" i przy jego użyciu dokonuje się większości nagrań. Wielośladową technikę stosuje się także w ruchomych studiach, umieszczonych we wnętrzach specjalnych autobusów, obsługujących koncerty.
Spreparowany w konsolecie dźwięk pochodzący z kilkunastu ście-
żek nagrywany jest na zwykłą taśmę stereofonicznego magnetofonu.
W ten sposób powstaje tak zwana „taśma matka", mająca stać się
pierwowzorem płytowego nagrania. Kolejnym zabiegiem jest prze-
niesienie zapisu magnetycznego na płytę. Taśma odtwarzana jest na
magnetofonie, który oprócz normalnej głowicy odtwarzającej ma jesz-
cze jedną, służącą do sterowania skoku rowka. Zabieg ten stosowany
jest w celu zwiększenia czasu audycji nagranej na płycie. Jak wiadomo
rowek w zależności od siły głosu posiada różną amplitudę, determinu-
jącą odległość między poszczególnymi rowkami.
| |
|