Ważna jest także intonacja, umiejętne modulowanie głosem, dzięki której można zwrócić na siebie uwagę, lub sprawić, że krótkie zdanie będzie harmonizować z nadawanym utworem. Przestrzegamy jednak przed nadmiernym i zbyt jaskrawym modulowaniem głosu, jest to pretensjonalne i niepotrzebnie gmatwa komentarz.
Ważna jest także forma, w jakiej zwracamy się do publiczności. Należy pamiętać o tym, że jest to spotkanie z ludźmi, którzy chcą być przekonani, że mówi się i gra specjalnie dla nich. Toteż regułą powinno stać się zwracanie do publiczności, dedykowanie jej swoich zapowiedzi i powszechne używanie zwrotów: „grał dla was...", „na nasze spotkanie przygotowałem dziś...", „sądzę, że to powinno się państwu podobać". Konieczne jest również reagowanie na to co dzieje się na sali i adaptowanie swoich zapowiedzi do sytuacji na parkiecie. Sam byłem świadkiem sytuacji, kiedy prezenter przez pół godziny nie mógł skłonić publiczności do wyjścia na parkiet, na którym pojawiały się jedynie sporadyczne pary.
Wreszcie kolejny utwór, powoduje gremialne zaludnienie parkietu. Prezenter z uczuciem ulgi rzuca w mikrofon: „to o to zdaje się cho-
dziło" i już ogólny aplauz, kiwanie głowami, uśmiechy, brawa, zawiązuje się nić porozumienia między publicznością i prezenterem. Tych kilka słów przełamuje barierę, wzbudza zaufanie.
| |
|